دست انداز «خوراکی» توریسم ایران

image image

ویژگی غالب غذاهای #ایرانی و همچنین #فرهنگ #غذا خوردن مردم ما، دلایل اصلی عدم تنوع غذاهای طبخ شده در #رستوران های کشور است.

به گفته مدیرکل بازاریابی و تبلیغات گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، میزان هزینه کرد هر گردشگر خارجی در کشور برای خوراک و غذا 150 تا 200 دلار است که با توجه به میانگین 900 دلاری هزینه کرد هر گردشگر خارجی در مقاصد خاورمیانه ای بنا بر اعلام منابع رسمی جهانی، درصدی قابل توجه است. گرچه با در نظر گرفتن این نکته که ایران صاحب یکی از سه مکتب غذایی در دنیا است، باید تاکید کرد این سهم تقریبا 20 درصدی با برنامه ریزی صحیح و نظام مند در زمینه تبلیغات و معرفی غذاهای ایرانی به گردشگران خارجی و همچنین افزایش کیفیت و تنوع غذاهای ایرانی در رستوران ها قابل افزایش است. چرا منوها محدود هستند؟

در همین حال، یکی از تورگردانان با تاکید بر ظرفیت های غذایی ایران در پذیرایی از گردشگران خارجی، عدم سرو غذاهای متنوع در رستوران های کشور را یکی از کاستی های عمده در مسیر معرفی فرهنگ غذای ایرانی به گردشگران خارجی عنوان می کند و می گوید: «منوی غذا در رستوران ها محدود و تکراری است و تنها در صورتی که قرار باشد از گردشگران به صورت گروهی و در تعداد بالا پذیرایی شود، می توان غذاهای مورد نظر را از قبل سفارش داد.»

محمدعلی واقفی در توضیح چرایی وارد نشدن غذاهای محلی در فهرست غذایی رستوران ها و غذاخوری ها اظهار می کند: «ویژگی غالب غذاهای ایرانی و همچنین فرهنگ غذا خوردن مردم ما، دلایل اصلی عدم تنوع غذاهای طبخ شده در رستوران های کشور است.» او در این باره می افزاید: «ترجیح خانواده های ایرانی برای طبخ و صرف غذا و به ویژه غذاهای سنتی و محلی در خانه یکی از دلایلی است که دست رستوران داران را برای ایجاد تنوع در پخت و سرو غذاهای متنوع بسته نگه می دارد.»

به گفته واقفی، غذا خوردن بیرون از خانه نه یک عادت هر روزه بلکه در زمره یکی از صورت های تفریحی برای خانواده های ایرانی به شمار می رود و از آنجا که در طول هفته غذاهای سنتی در خانه پخت می شود، فست فود و کباب ها در فهرست غذاهای ایرانی، با تقاضای بیشتری در ایام تعطیل و آخر هفته ها روبه رو است؛ از این رو رستوران ها نیز بر اساس جنس تقاضای مشتریان خود، منوی غذایی خود را تنظیم می کنند. این فعال گردشگری همچنین، حفظ تازگی در طبخ غذاهای ایرانی به عنوان مشخصه اصلی این خوراک ها و یکی از مهم ترین عوامل حفظ کیفیت آنها را از دیگر دلایلی عنوان می کند که رستوران ها را در ارائه غذاهای متنوع دچار محدودیت می کند.

واقفی تصریح می کند: «رستوران ها با توجه به عمده تقاضای موجود، برنامه طبخ خود را انتخاب می کنند و این امکان که به محض دریافت سفارش، غذایی را که در منوی خود ندارند تهیه کنند، با توجه به اینکه پخت غذاهای ایرانی نیازمند اختصاص زمانی بیشتر است عملا انجام پذیر نیست. از سوی دیگر به این خاطر که تازگی یکی از مشخصه های بارز غذاهای ایرانی است، اینکه بتوان غذاها را به صورت نیمه آماده در آشپزخانه نگه داشت و در صورت دریافت سفارش طبخ کرد، به آسانی شدنی نیست.»

او این عوامل را موجب یکسانی منوی غذایی رستوران ها در نقاط مختلف کشور می داند و پایین بودن درجه کیفیت ارائه خدمات در رستوران های محلی را نیز یکی دیگر از کاستی های موجود در حیطه پذیرایی از گردشگران خارجی با هدف آشنایی با تنوع غذایی کشور توصیف می کند. خارجی ها آشنا نیستند

واقفی در ادامه سخنان خود می گوید: «خارجی هایی که به ایران سفر می کنند، کمتر در خصوص غذاهای ایرانی اطلاع دارند و آن را به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری کشور ما نمی شناسند؛ تصوری که در طول اقامتشان اصلاح می شود و عموما از غذاهای ایرانی استقبال می کنند.» این آژانس دار تاکید می کند: «در صورتی که تعداد گردشگران ورودی به کشور افزایش یابد، رستوران ها با توجه به تقاضای به وجود آمده برای غذاهای محلی به این سمت حرکت خواهند کرد.»

او همچنین ابتکار سازمان گردشگری کشور برای برگزاری سلسله جشنواره های غذاهای ایرانی و الزام رستوران ها برای ورود سه غذای محلی به فهرست غذاهایشان را مثبت ارزیابی می کند و البته یادآور می شود: «در عمل نمی توان بخش خصوصی را در این سطح به انجام کاری ملزم کرد؛ چرا که فعالان این بخش خود با در نظر گرفتن میزان تقاضا و سود کسب و کارشان قادر خواهند بود برای کارشان برنامه ریزی کنند.»

هزینه های مربوط به اقامت؛ حمل و نقل و غذا، عمده مخارج گردشگران در سفر را شامل می شوند و در صورتی که غذا در یک مقصد به عنوان جاذبه گردشگری مطرح شده باشد، این سهم می تواند افزایش یابد. در واقع، چشیدن طعم و مزه غذاهای محلی، یکی از لذت های سفر برای هر گردشگری است و نحوه ارائه و دسترسی به خوراکی های خاص هر منطقه در کنار تنوع فهرست غذاهای سرو شده، می تواند به عنوان یکی از فاکتورهای تعریف کننده برند گردشکری در نظر گرفته شود.

از این حیث، ایران به دلیل گستردگی جغرافیایی؛ تنوع آب و هوایی؛ وفور و گوناگونی مواد غذایی در دسترس و قرار گرفتن در مسیر شرق به غرب، با داشتن 2500 غذا، در زمره کشورهایی است که می تواند به عنوان یکی از مقاصد گردشگری غذا مطرح شود. از این رو تعریف بسته های سفر با تاکید بر تجربه غذاهای سنتی در محیط های محلی و همچنین برگزاری تورهای آموزشی برای مشتاقان یادگیری غذاهای ایرانی، از جمله راهکارهایی است که در عمل به استفاده از این فرصت کمک خواهد کرد.

« دنیای سفر » این نوشته را از « روزنامه دنیای اقتصاد » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

منبع خبر

Please publish modules in offcanvas position.